Budowaliśmy to już jako dom książki, ale projekt z 1975 r. zakładał wykorzystanie obiektu na ekspozycję osiągnięć radzieckiej myśli technicznej. Miał to być trzeci w tej okolicy obiekt we władaniu ZSRR, po ambasadzie i biurze radcy handlowego. Wzniesiono go po wyburzeniu ciekawego architektonicznie dziewiętnastowiecznego domu opieki, z ogólnie dostępną kaplicą.
Widoczna na pierwszym planie asfaltowa jezdnia powstała kosztem ostatnich kilkudziesięciu metrów brukowanej ulicy Zajączkowskiej, stanowiącej przedłużenie sięgającej tu wtedy ul. Podchorążych, przechrzczonej na widocznym odcinku na Gagarina.