Z cyklu: "było". Mural z Piekałkiewicza.
Przepadł przy okazji ocieplania budynku.

Teraz... polityka muralowa.
Ogólnie - im więcej, tym lepiej. Ożywiają, urozmaicają, identyfikują itd itd.
Na Mokotowie pojawiło się trochę prac uznanych twórców. I bardzo dobrze. Ale... murale te mogłyby wisieć w jakimkolwiek mieście w Europie (o ile tylko nie urażają uczuć muzułmanów).
Brakuje natomiast historii Polski. Tyle postaci, tyle wydarzeń, tyle tradycji... i mizernie.
Na Piekałkiewicza aż się prosiło (i prosi nadal) o postać Jana Piekałkiewicza.
Na podstawie wikipedii:
Jan Piekałkiewicz ur. 19 września 1892 w Kursku, zm. 19 czerwca 1943 w Warszawie.
Ukończył studia ekonomiczne w Petersburgu. W 1921 przeprowadził pierwszy spis ludności II Rzeczypospolitej. Od 1924 pełnił funkcję profesora Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. Od 1927 był członkiem Międzynarodowego Instytutu Statystycznego. W latach międzywojennych był autorem prac z zakresu finansów, statystyki i ekonometrii, a także docentem na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.
W latach 1942-1943 Delegat Rządu na Kraj.
3 grudnia 1942 wydał w „Biuletynie Informacyjnym” odezwę o powszechnym obowiązku walki cywilnej. W grudniu 1942 zatwierdził powołanie Rady Pomocy Żydom „Żegota”. Następnie polecił dokumentowanie zbrodni niemieckich oraz objęcie opieką więźniów politycznych. W oświadczeniu zamieszczonym na łamach „Biuletynu Informacyjnego” z października 1942, napiętnował kolaborantów i osoby pomagające Niemcom w wyniszczaniu narodu polskiego jako zdrajców, ostrzegając ich przed konsekwencjami ich działalności (z karą śmierci włącznie).

19 lutego 1943 został aresztowany przez Niemców (wcześniej odmówił dowódcy AK przydzielenia sobie ochrony osobistej). Zamordowany w Alei Szucha po torturach 19 czerwca 1943.

Zapraszam do dyskusji.