Wczoraj i dziś

"wczoraj":
źródło: Muzeum Warszawy

uwagi techniczne: trzeba było przesunąć się te 3 metry w lewo i byłoby perfekcyjnie.

Pl. Unii Lubelskiej, 1917, Pl. Unii Lubelskiej, 2011

Willa Mieczysława Zagajskiego od strony ogrodu.
Proj. Aleksander Kodelski, M.Kotarbiński
bud. 1934 - 35, przebud. po 1945

W chwili wybuchu wojny właściel przebywał na kongresie w Genewie.
Do Polski już nie wrócił. Kolekcja dzieł sztuki została zrabowana przez Niemców.
Po wojnie m. in. przedszkole.
Obecnie trwa remont a w budynku ma być ambasada (lub rezydencja ambasadora) Ukrainy.
Wszelkie informacje na temat budynku, historii mile widziane.

Mieczysław Zagajski pochodzący z zamożnej żydowskiej rodziny z Kielc był przemysłowcem, autorem branżowych książek,
mecenasem artystów i kolekcjonerem dzieł sztuki. Posiadał własny samolot.
Firma Drago (ul. Żórawia 3) i inne eksportowała materiały budowlane do Europy i USA.
( http://tarkos.gessel.pl/admin/files/Drago%20S%20A%20.pdf)
Po wybuchu wojny działał w polskim rządzie w Londynie, następnie został mianowany konsulem w Stanach Zjednoczonych.
Na emigracji wspierał artystów w szczególności poetów. Korespondował z malarzami, rzeźbiarzami itp.
Kolekcjonował sztukę.
Kazimierz Wierzyński dedykował mu tomik Róża Wiatrów.
Uzyskał obywatelstwo amerykańskie i od tej pory był znany jako Michael Zagayski. Zmartł na Florydzie w 1967.

"wczoraj":
źródło: fotopolska.eu lub ( https://www.facebook.com/warszawskimodernizm )

Malczewskiego, 1936, Malczewskiego, 2015

Barykada na Puławskiej 1939.
Zdjęć jest dużo (będzie jeszcze kilka).

"wczoraj":
źródło: ebay.de (brak lepszego)

Puławska 99, 1939, Puławska 99, 2007

"wczoraj":
źródło: fotopolska.eu

Belwederska, 1939, Belwederska, 2015

Kapitulacja.
Jedno z bardziej znanych zdjęć z tego okresu.

"wczoraj":
źródło: fotopolska.eu

Puławska, 1939, Puławska, 2015

25 września 1939
relacja z perspektywy Niemców:

Początek ataku na fort ustalony został na godzinę 12:00. Zadaniem plutonu było, idąc na czele piechoty, otworzyć znajdującą się przed fortem zaporę — sieć kolczastą, i wesprzeć batalion podczas szturmowania fortu.
Teren ataku znajdował się pod silnym ogniem polskiej artylerii. Dzięki skutecznemu ogniu artylerii niemieckiej, który przycisnął załogę fortu, plutonowi udało się płynnie zdobyć teren i podejść na 200 metrów do zapory z drutu kolczastego. Tam pluton poniósł pierwsze straty.
Leutnant Mokulies skierował teraz do akcji — w celu wykonania przejść — trzy oddziały wysadzające z ładunkami przedłużonymi. Szczególnie odważnie i z zimną krwią zachował się przy tym pionier Walter.
Po detonacji ładunków pluton trafił pod silny ogień załogi fortu, prowadzony z czterech karabinów maszynowych. Dopiero, gdy do walki włączyły się ciężkie MG batalionu piechoty, ogień stał się słabszy. Moment ten wykorzystał leutnant Mokulies by osiągnąć owałowanie fortu i wedrzeć się do jego wnętrza. Tam usadowiły się mniejsze i większe grupy wroga, które do ostatnich chwil stawiały zażarty opór. W walce w zwarciu, granatami i miotaczami ognia zwalczano resztki załogi fortu. O godzinie 19:00 fort był w niemieckich rękach.
Dokładne sprawdzenie fortu wykazało, że znajdowały się tam duże magazyny amunicji artyleryjskiej i amunicji do broni piechoty. Ślady wskazywały, że Polacy w ostatniej minucie próbowali wysadzić magazyny amunicji w powietrze.

(Tekst ze strony http://www.pionier39.pl/pioniere_w_fortlegionow.html poddany drobnej kosmetyce.)

"wczoraj":
źródło: fotopolska.eu

uwagi do zdjęcia: najlepsze jakie miałem z zasobów. Obecnie dostęp ze względu na budowę osiedla apartamentowców jest mocno utrudniony.

Fort Piłsudskiego, 1939, Fort Piłsudskiego, 2007

25 września 1939 - z powodu masowych bombardowań zwany lanym poniedziałkiem.
Po potężnym nalocie kanonierzy por. Podhoreckiego z ulicy Ursynowskiej czekali z desperacją na szturm.
W dali na Krasickiego dostrzegli baterię przeciwnika szykującą się do wymarszu w kierunku Alei Niepodległości.
Dowodził spokojnie oficer na koniu.
Podhorecki wydał rozkaz, kanonierzy uwinęli się szybko i pociski trafiły w niemiecką grupę.
Kiedy opadł dym na jezdni leżały trupy i rozbity sprzęt.

Tekst na podstawie książki Mokotów 1944 Lesław Bartelski.

"wczoraj":
źródło: ebay.de

Krasickiego, 1939, Krasickiego, 2015

"wczoraj":
źródło: pobrane (następnie powiększone) ze strony www.michael-foedrowitz.de gdzie autor recenzuje różne filmy dokumentalne
w tym przypadku Warschau Aufstand ZDF 2004.
Jeśli ktokolwiek wie o zdjęciu lepszej jakości bardzo proszę.

Kobieta kopie grób, ul. Dworkowa 1944, Grób na Dworkowej, 2015

Puławska róg Dworkowej.

27 września 1944
Wyjście z kanału po kilku dniach ciągłych walk bez jedzenia i wody, odwrocie, kilkunastu godzinach w piekle kanałów.

"wczoraj":
źródło: bundesarchiv

Wyjście z kanału, 1944, Puławska, właz, 1944

Dnia 25 września dowódca Odcinka Warszawa Zachód, płk dypl. Marian Porwit meldował, że Fort Mokotowski jest utrzymywany ostatkiem sił, od godzin rannych nie ma łączności z jego obrońcami. Tego samego dnia nieprzyjaciel wtargnął na wały fortu i zmierzył się z polskimi żołnierzami w bezpośredniej walce. Nie udało się nawiązać ponownej łączności i na nic zdało się wsparcie w sile dwóch kompanii rzucone na odsiecz. Wojska niemieckiej 10 dywizji piechoty zdobyły fort.

"wczoraj":
źródło: do ustalenia

Fort Mokotów, 1939, Fort Mokotów, 2015

Pages